Panel podczas III Forum Gospodarki Niskoemisyjnej pt. „Innowacyjność a gospodarka niskoemisyjna”

Konferencja, a wraz z nią panel edukacyjno-informacyjny projektu SDZP odbył się w 27 marca 2015r. w Ministerstwie Infrastruktury i Rozwoju w Warszawie

Cel wydarzenia: przygotowanie gospodarki kraju (firm i administracji) do pełnego wykorzystania środków specjalnych przeznaczonych na niskoemisyjną i energoefektywną modernizację kraju w horyzoncie 2020-2030.

Uroczystego otwarcia konferencji dokonali: Minister Infrastruktury i Rozwoju, Maria WasiakJanusz Piechociński, Wicepremier i Minister Gospodarki, oraz Jerzy Buzek, Przewodniczący Społecznej Rady ds. Zrównoważonego Rozwoju Energetyki. 

Badania naukowców dowodzą znaczącego, negatywnego wpływu działalności człowieka na naturę. Unia Europejska postanowiła podjąć wyzwanie, jakim jest naprawa jakości środowiska, w którym żyjemy, i jednym z istotnych efektów tych działań jest przyjęcie pakietu energetyczno-klimatycznego, czyli zbioru przepisów mających na celu obniżenie globalnej emisji CO2. W trakcie ostatniego szczytu klimatycznego uzgodniono, że w ramach tych czynności UE ograniczy emisję CO2 o co najmniej 40 proc. do 2030 r. względem roku 1990. Jest to bardzo ambitne i kosztowne założenie, dlatego w wyniku negocjacji mniej zamożne kraje, czyli te z PKB poniżej 60 proc. średniej unijnej (w tym Polska) do 2030 r. będą mogły przekazywać elektrowniom darmowe pozwolenia na emisję CO2. Polska może liczyć na ok. 280 mln darmowych uprawnień do emisji dwutlenku węgla, powstanie także fundusz modernizacyjny dla elektroenergetyki finansowany z rezerwy uprawnień do emisji UE. Środki z tego funduszu Polska musi przeznaczyć na unowocześnienie produkcji energii oraz poprawę efektywności energetycznej.

Polski sektor energetyczny powinien się modernizować. Obecnie stoi przed nami zadanie wykorzystania w pełni puli przyznanych nam darmowych uprawnień oraz funduszy. By tak się stało, na poziomie krajowym musi zapaść decyzja, na co te środki zostaną przeznaczone oraz w jaki sposób. Przyjęte podczas szczytu konkluzje nie określają jednakże, w jakich technologiach owa modernizacja ma następować. Państwa członkowskie same mają zdecydować, czy chcą się modernizować w oparciu o paliwo węglowe, gaz, źródła odnawialne czy energetykę jądrową. W jaki zatem sposób powinniśmy wykorzystać instrumenty, które zostały zabezpieczone we wnioskach ze szczytu? W jaki sposób zostanie stworzony Krajowy Plan Inwestycyjny i jakie inwestycje powinny korzystać z tych zapisów? Jak uzyskać akceptację tych planów w KE?

Podczas wydarzenia uczestnicy dyskutowali nad następującymi zagadnieniami:

  • Jaki model Funduszu Modernizacji?
  • Jaki model „funduszu” darmowych uprawnień i jak uzyskać jego akceptację w KE?
  • Innowacyjność przemysłu na rzecz rozwoju gospodarki niskoemisyjnej
  • Wyzwania dla polityki wsparcia rozwoju innowacyjności
  • Techniczny aspekt polskiego Energiewende